به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ بعد از ظهر دیروز حول و حوش ساعت 15:30 دقیقه بود که برخی از دانشجویان دانشگاه تهران که خود را چپ و حامی کارگرها می دانند با عنوان حمایت از فقرا و اعتراض به گران شدن بنزین تجمعی را از دانشکده هنرهای زیبا آغاز کردند. هر چند گفته می شد این تجمع برای حمایت از اقشار فقیر طرح ریزی شده است اما تغییر شعارها از حمایت از کارگران به شعارهایی ضد نظام نشان می داد این بار نیز این گروه هر چند هدف خود را در پوسته ای از خواسته های اصلی مردم و دانشجویان پنهان و هر زمان که فضا را مناسب ببینند، شعارهای دلخواه خود را سر خواهند داد.
سردر دانشگاه تهران در دست دانشجویان انقلابی
این تعداد از دانشجویان سعی کردند با حرکت به سمت سردر دانشگاه، سر در دانشگاه تهران را مانند اغتشاشات دی ماه 96 در دست بگیرند، اما این بار دانشجویان انقلابی با حضور در مقابل سر در دانشگا تهران مانع از حضور چپ ها در مقابل سردر شدند و تا پایان اعتراضات چپ ها نتوانستند وارد محدوده سر در اصلی دانشگاه تهران بشوند. همین مسئله باعث شد تا این دانشجویان پس از چند بار حرکت به سمت سردر از طرف های مختلف در نهایت یکی از درهای فرعی دانشگاه را برای شعار دادن و ارتباط با بیرون از دانشگاه انتخاب کنند. انتخابی که باعث شد تا مردمی که از خیابان انقلاب در حال عبور بودند توجه شان به داخل دانشگاه جلب شود. هدف حرکت به سمت سردر و درهای فرعی دانشگاه به نوعی تلاش برای کشاندن اعتراضات به بیرون از دانشگاه بود، شعارهایی مانند «ما تماشاچی نمی خوایم» «معلم، کارگر دانشجو به پا خیز» آن هم به صورتی که مخاطب خود را در بیرون از دانشگاه تعریف کرده بودند نشان دهنده آن بود که چپ ها این بار محدوده خود را در دانشاه تعریف نکرده و خواهان ادامه تظاهرات از داخل دانشگاه به بیرون از دانشگاه هستند، این در حالی بود که مردم نیز با شنیدن شعارهایی که نه وضعیت اقتصادی بلکه نظام اسلامی را هدف گرفته بود، توجهی به این اعتراضات نداشتند.
شعارهایی نانی که به شعارهای ضد نظام تبدیل شد
مدتی است که تعدادی از دانشجویان با عناوینی مانند «چپ»«مارکسیست» و «سوسیالیست» در دانشگاه تهران فعالیت می کنند، این گروه اعتراضات مختلفی را در طول هر سال انجام می دهد که برخی از آنان تنها محدود به چند نفر و گاهی نیز موجب بر هم خوردن نظم عمومی دانشگاه می شود. اعتراضات اردیبهشت ماه همین افراد در اعتراض به حجاب، یکی دیگر از اقداماتی بود که این گروه انجام داده بودند. در این میان این گروه در ابتدا سعی می کند تا با شعارهایی در راستای حمایت از مردم دانشجویان را به سمت خود جلب کرده و حمایت انها را برای راهپیمایی به دست آورد، برای مثال اعتراضات روز گذشته با شعارهایی مانند «بنزین شده گرون تر، فقیر شده فقیرتر» آغاز شد اما پس از مدتی این شعارها جای خود را به شعارهای ساختار شکنانه از جمله «استقلال، آزادی، حکومت انسانی» و برخی دیگر از شعارهایی که نمیتوان در این گزارش به آن اشاره کرد، رو آوردند. در واقع این گروه تنها با استفاده ابزاری در شعارهایی مانند استیفای حقوق دانشجویان و کارگران، زمانی که فرصت را مناسب می بیند شعارهای خود را به سمت حکومت نشانه گرفته و در نهایت چهره اصلی خود را نشان می دهد.
پایانی بی فروغ یک تجمع
هر چند چپ ها گمان می کردند که با شعارهای رادیکال می توانند مردم و دانشجویان بیشتری را به سمت خود جذب نمایند اما پس از حضور این گروه در مقابل در فرعی دانشگاه و سر دادن شعارهای ضد حکومتی ، نه تنها مردم به انها نپیوستند بلکه تعداد دانشجویان نیز از اطراف این گروه کمتر شد و در پایان اعتراضات تنها حدود 30 نفر از دانشگاه چند هزار نفری دانشگاه تهران حضور داشتند.
دانشجویان انقلابی؛ معترض به دولت
همانطور که گفته شد دانشجویان انقلابی نیز اعتراضاتی را نسبت به وضعیت گرانی و مدیریت کشور در دانشگاه برگزار کردند. دانشجویان انقلابی با در دست داشتن پلاکاردهایی از جمله «تورم، گرانی، پاسخگوباش روحانی» و «دولت بی کفایت، آتش زده به ملت» نسبت به عملکرد منفی دولت روحانی اعتراض کردند. این دانشجویان ضمن آنکه خواستار رسیدگی مسئولین به وضعیت معیشت مردم شدند، خط قرمز خود را نظام دانسته و در مقابل اغتشاشاتی که چپ ها سعی داشتند در دانشگاه ایجاد کنند، ایستادند. دانشجویان انقلابی در اعتراضات دیروز خود نشان دادند که هم می توان به وضعیت موجود معترض بود و هم می توان از نظام دفاع کرده و در عین حال در مقابل اغتشاشات ایستادگی کرد.
